شمارهٔ ۱۲۳
امیر پازواریترسون لرزون ته مهرورزم مه چشم سو
بی چاره بی چاره دمه دل ره با تو
تو غریبه دوستی من ندومه ته خو
ز ترسمه تره دل برنجه یکی رو
ناعاشقمه ته چیره و نٰا به ته خو
ناعاشق قدوبالامه که اون دارنی تو
عیشی بیامو نظرته جٰا یکی رو
همون نظر کشتومه مه چشم سو
