شمارهٔ ۱۲۴
امیر پازواریخور طبعش و بدر روش و کیمیا خو
کٰان حیا به چشم بفا گیتی سو
اونته عرقه آهوی ناف کنه بو
ز تو اون گلی که بلبل اسیره ته بو
ته دیم شم نییه که دشت و کوه وری تو
ونی ره لمالم دکلٰاسنی ته بو
شیرین و زلیخا دیگر لیلی و تو
من میرمه ته مهرجه چی دشت و چی کو
