شمارهٔ ۱۷۹
امیر پازواریامیر گنه عاشقمه چشم کنارته
دل بخرده مه تیر پیکٰان گذارته
مدت وخته که حیرونمه کار و بارته
یک غمزه هزار کس بونه جان سپار ته
دعنبره به دور رخ گل عذار ته
کفر گرد ایمون بکشیه حصٰارته
پرتومه که مه دل دکت چاهسار ته
گویا جان هدٰا چٰاه بن انتظار ته