شمارهٔ ۱۹۸
امیر پازواریگل چیه که ته چیره مونه به بویی
اون یاسمن چیرره کس نشون نیویی
اون ماه که تنه چیره برابر بویی
هر نشور ده دیم ره خور آخر کی گویی
گل دسته ته سال اگر که صد بوویی
ته مشکین کمن ورف رنگ هیره گویی
ته مهره ورزین دست ها پاک بشویی
اونوخت ورزمه مهرره ته ماه نویی
