شمارهٔ ۲۰۳
امیر پازوارییکی مسته چش دیمه امروز چون آسی
دندون صدف دیم سرخه گل قد چه آسی
گتمه چه نوم دارنی نکن دمیسی
گته چله وار نوم دارمه کیجای آقاسی
اشون دیشو همه شو دیده منه نجواسی
دکتمه غم خونه و بویمه عاصی
امیر گنه خیرونمه به خودشناسی
ندومه تو چه شه دوستون ره نشنٰاسی