شمارهٔ ۴
امیر پازواریامیر گنه ته ورشومه من اینشهر در
کهو دل کهو جومه ره بیره آذر
مجیک جٰادو آسٰا سنونه مگر
که مه کشتن ور هٰا کردی برٰابر
فردٰا عرصٰات شومه به دٰاور در
چٰاک زمه شه جومه ره زپٰای تٰا سر
مره پرسن این شهر کیه ته دلٰازر
گوهر گمه گوهر گمه گمه گوهر
ته طره کان نمکه فتنه ی شهر
جلای ماه دارنه و سوزش آذر