شمارهٔ ۹
امیر پازواریامیر گنه مه خاطر اونوخت بوه جم
ته مشکین کمن ره شه گردن دپیچم
دایم شاد مجی هرگز نوو تره غم
فلک بگرده گوی گردون به ته چم
ته دشمن ذلیل بوویه دویه به عالم
ته دولت افزون بوویه نوویه هچی کم
نه هوشنگ به ته هوش نه خسرو نه حٰاتم
دشمنون شوو روز کنن ته ور مٰاتم
اتای خور انه دکفه به عٰالم
تنه دشمن وربییرم من مٰاتم