شمارهٔ ۱۴
امیر پازواریسرخه گل تماشا کنن زاغ پر ریجن
امیر گنه مه سوته دل اون سر ریجن
گرفتار اون چٰاهمه که دییه بیجن
منیجه مره چاه بهشت خد و ریجن
استٰابیمه خون دبلٰا چش ریجن
کبٰابمه به شه گوشت و راغون و ریجن
زلف ته چییه گوش بن پیچن ریجن
سی زنگی سوار به ترکستونو ریجن
آچه گردن ره سییو کمن دپیچن
مه دوست با همه ایله با من و ریجن