شمارهٔ ۵
امیر پازواریامیر گنه عٰاشقمه چون مٰار به ته چیر
گهره سرتره دٰایم نوٰاخته ٰدٰاشیر
بسی کس به ته مهردٰارن جوون و پیر
امٰا من هٰامون کس نییه به تنه میر
ورف گندله دس نزن ای خور نیر
تٰا ته دس نچه و اوستی نووه شیر
مه خسه تن ره ورف نزن ای مٰاه چیر
بکوشتی مره مسه چش هٰارستٰادیر
نومه تنه کٰارنییه دکٰاشتن میر
پل کنی دریوره بنیونه گت هٰا ییر
تو بکوش مره اوندیگرره دست هٰا ییر
من زنده دووم اندیگری ورزه میر
