شمارهٔ ۱۳

ختا و ختن تا هندوستون پایین

اون دشت قبچاق و سرحد مدایین

سی ارمون به مه دل دره اولا این

تن دوست ره در هیرم سر تا به پایین

زمونه به خشمه شو و روز هزار کین

به ته گتمه مه روزگار بوی این

ایرون تا به تورون همه جا بوی این

ته ناز که زیاد بیه سر اوره شاهین

تو دونی که تنه مهر به دل دارمه یا کین

تو دونی که بوتن بنیٰارمه با این

شه مه مردن ورمن ننالمه دونین

تنه ندیین طاقت ندارمه آه این