شمارهٔ ۱

ندومه مه جٰان جدٰا بونی به مه چیر

بسوته منه دل و کبٰابه چون طیر

من شه درد عشق ره وینه که بووم تیر

ته دل ره که ذره رحم نییه وینه بووم میر

کی گت بو به سٰال گردش شٰال بووه شیر

کی گت بو که لل به اژدهٰا بووه چیر

خرگوش پلنگ پشت هرستٰا کنه سیر

کو که وچه بٰازره خرنه هٰانوو سیر

آهو به ختٰا دیمه مس هورستٰادیر

سیم طبق ره سکه دچیه خیر خیر

کحل بر سر یٰاسمن هشندیه شیر

ختٰا به خطٰا چین بکشی دلٰا زیر

چیره مٰاشٰالا مونه کلٰاسنی نیر

یٰا سرخه گل سر بکشی مشک شیر