شمارهٔ ۸
امیر پازواریامیر گنه ای مسه چش مٰاه خٰاور
بی کف نوویی بنده کت بویم ته ور
مره نییه که نا بوویم به ته در
تو هٰاوشته مونگ دربییمویی مه سر
انطور که مه کٰار بکت بنٰای ته در
این شیین نیین نییه من دومه مه ور
مگر ارمنی بیمه گرجی و کٰافر
مگر مسلمون نیمه درگٰاه دٰاور
مگر شوو روز سنگ زومه کعبه ی در
نپرسنی مه جرم و گنٰاه ره آخر
اسمٰاعیل صفت قربون امه به ته در
اگر مره پوست بکنن پٰای تٰا سر
زکریٰا سون اره بلن به مه سر
اون محل خدٰا دونه نشومه ته در
سوزمه به آتش تنه دیم خر
من برممه ته دٰاغ و خلقون به مه ور