شمارهٔ ۱۵

بل شه دم ره مه دم بدن دارمه بی دم

عیسیٰ دمه ته دم مر بکش به شه دم

آتش به منه سینه زینگاله زینگال از ته دم

ویله دمه تن بوته ی زرگر هٰادمه دم

دونس ووم به جدایی دل خره اندی غم

شه جان جه جدایی نکردووم یکی دم

مردمون تنها سخن کنن هزار چم

تا که بنده ره شه خٰاطر هٰاکنی کم

نازک بدن ور سخن گو هسه آدم

بلوره تنه تن که ندارنه آدم

تنه هرور زلف بکشی هزار چم

کی مجه به ظاهر که نداره ته غم

تابون خره ته دیم که مره کشه دم

گلاله ورقه هرگه بیره شونم

شوکه بی تومه غم به دل مه نوه کم

ته غمه که مه دل بکشی مدام لم