شمارهٔ ۱۶
امیر پازواریته چیره بدی خور به جهان آموین
خور و مونگ به ته دوم دکت گوم بووین
خور و مونگ به گیتی شیین و آموین
نورد کس به ته جا و نشون نگوین
حوری و پری پاک به ته در آموین
خال مشک گلوی سر نشون انگوین
زر و سیم ره ته عاجه گردن هاز موین
مثل تو نییه کس که نشون بگوین
سیم و زر ره ته عاجه گردن انگوین
هر کس که بدی ته چیره مات بووین
ته چیره خورره مونن بیرون آموین
مشکی به تنه در دکت بو انگوین
ای گوهر نوم ره به زبون انگوین
ای ناوک تیرره منه دل بزوین
شهر مردمون شه سخنون پر گوین
مرهبه منه مرگ بهلن بشوین