شمارهٔ ۲۸

نگار من چو تو زیبا نگار بسیار است

نگار سرو قد و گلعذار بسیار است

تو گر به من نشوی دوست دوست هست بسی

تو گر به من نشوی یار یار بسیار است

مکن ز لطف کمم ناامید کز تو مرا

امید در دل امیدوار بسیار است

در این دیار برای تو مانده ام ورنه

بدهر یار پر است و دیار بسیار است

هزار خار جفا در دلم شکست از تو

همان به دل ز توام خار خار بسیار است

ز گاه گاه که یادم کنی تو خوشنودم

که این هم از تو فراموشکار بسیار است

بشغل عشق ترا شغلها خوش است رفیق

وگرنه شغل فراوان و کار بسیار است