شمارهٔ ۱۳۲
چکنم که باز آمد شب و یار من نیامد بگذشت روز و شمع شب تار من نیامد مه من که بود شمع شب تار من ندانم که پس ار وفات من چون به مزار من نیامد ز کنار غیر گفتم به کنارم آید اما ز کنار او ...

محمدحسین معروف به ملا حسین اصفهانی متخلص به رفیق در سال ۱۱۵۰ هجری قمری در اصفهان زاده شد. پدرش سبزیفروش بود. وی در اصفهان تحصیلات خود را آغاز نمود و در ادبیات برجسته شد. او در انجمن ادبی مشتاق اصفهانی شرکت داشت و از شاگردان او بود. وی در سال ۱۲۱۲ هجری قمری در اصفهان درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. نظمی تبریزی ماده تاریخ وفات وی را به این صورت سروده است: با وفات رفیق بتوان گفت: اوستاد یگانه رفت ایوای از دیار مهین سخنسنجان شاعر جاودانه رفت ایوای گر کسی سال مرگ او خواهد گو: رفیق از میانه رفت ایوای نسخهای از دیوانی او شامل قصاید و غزلیات و رباعیات، به خط میر عبدالباقی بن میرحسن قزوینی در کتابخانهٔ ملی ایران موجود است. دیوان وی به کوشش احمد کرمی تصحیح و منتشر شده است. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانهای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.