شمارهٔ ۱ - در تقریر دیباچه
سپاس بی عد و غایت و ستایش بی حد و نهایت آفریدگاری را جل جلاله و عم نواله که از کمال موجودات در دریای وجود شخص انسانی سفینه ای پردفینه پرداخت و هر چه در اوصاف و اصناف و صور عالم مخت
۶ شعر از سعدی شیرازی
سپاس بی عد و غایت و ستایش بی حد و نهایت آفریدگاری را جل جلاله و عم نواله که از کمال موجودات در دریای وجود شخص انسانی سفینه ای پردفینه پرداخت و هر چه در اوصاف و اصناف و صور عالم مخت
بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله الکافی حسب الخلایق وحده و الحمدلله علی نعمه و استزید من کرمه و اشهد ان لااله الا هو الموصوف بقدمه و اشهد ان محمدا عبده و رسوله الطاوی السموات بقدمه
۷۶ اول نصیحت نزدیکان و پس آنگاه ملامت دوران از نفس تو به تو نزدیکتر کسی نیست تا به گفتار خود عمل نکنی در دیگران اثر نکند ملک و دولت را به تدبیر بقا دانی که چیست کاو به فرمان تو باش
سالک راه خدا پادشه ملک سخن ای ز الفاظ تو آفاق پر از در یتیم اختر سعدی و عالم ز فروغ تو منیر واضع عقلی و گیتی ز نظیر تو عقیم پیش اشعار تو شعر دگران را چه محل سحر بی وقع نماید بر اعج
معلوم شد که خسرو عادل دام دولته قابل تربیت است و مستعد نصیحت بدان که مالک رعیت را و صاحب ملک و دولت را لازم است از سیرت ملوک چندی دانستن و در مهمات کار بستن طلب نیکنامی و امید نیک
۱ سؤال خواجه شمس الدین صاحبدیوان صاحب صاحبقران خواجه زمان نیکوسیرت و صورت جهان شمس الدنیا و الدین صاحب دیوان الماضی علیه الرحمة الواسعه کاغذی به خدمت شیخ عارفان سالک قدوة المحققین