رباعی شمارهٔ ۱۰۹سعدی شیرازیرباعیاتخیزم قد و بالای چو حورش بینموآن طلعت آفتاب نورش بینمگر ره ندهندم که به نزدیک شومآخر نزنندم که ز دورش بینم