حکایت شمارهٔ ۳۷

کسی مژده پیش انوشیروان عادل آورد گفت شنیدم که فلان دشمن تو را خدای عز و جل برداشت

گفت هیچ شنیدی که مرا بگذاشت

اگر بمرد عدو جای شادمانی نیست

که زندگانی ما نیز جاودانی نیست