غزل شمارهٔ ۱۵۷

پیش رویت قمر نمی تابد

خور ز حکم تو سر نمی تابد

نیکویی خوی کن که نرگس مست

بر تو با کین و شر نمی تابد

دم غنیمت بدان زمان بشناس

زهره وقت سحر نمی تابد

آتش اندر درون شب بنشست

که تنورم مگر نمی تابد

بار عشقت کجا کشد دل من

که قضا و قدر نمی تابد

ناوک غمزه بر دل سعدی

مزن ای جان چو بر نمی تابد