غزل شمارهٔ ۲۹۱

آنک از جنت فردوس یکی می آید

اختری می گذرد یا ملکی می آید

هر شکرپاره که در می رسد از عالم غیب

بر دل ریش عزیزان نمکی می آید

تا مگر یافته گردد نفسی خدمت او

نفسی می رود از عمر و یکی می آید

سعدیا لشکر سلطان غمش ملک وجود

هم بگیرد که دمادم یزکی می آید