غزل شمارهٔ ۲۹۳
سعدی شیرازیآفتاب
است آن پری رخ یا ملایک یا بشر
قامت
است آن یا قیامت یا الف یا نیشکر
هد صبری ما تولیٰ رد عقلی ما ثنیٰ
صاد
قلبی ما تمشیٰ زاد وجدی ما عبر
گلبن
است آن یا تن نازک نهادش یا حریر
آهن
است آن یا دل نامهربانش یا حجر
تهت و المطلوب عندی کیف حالی إن نأیٰ
حرت و المأمول نحوی ما احتیالی إن هجر
باغ فردوس است گلبرگش نخوانم یا بهار
جان شیرین است خورشیدش نگویم یا قمر
قل لمن یبغی فرارا منه هل لی سلوة
أم علی التقدیر أنی أبتغي أین المفر
بر فراز سرو سیمینش چو بخرامد به ناز
چشم شورانگیز بین تا نجم بینی بر شجر
یکره المحبوب وصلی أنتهي عما نهیٰ
یرسم المنظور قتلی أرتضی فی ما أمر