غزل شمارهٔ ۳۸۲

من چون تو به دلبری ندیدم

گل برگ چنین طری ندیدم

مانند تو آدمی در آفاق

ممکن نبود پری ندیدم

وین بوالعجبی و چشم بندی

در صنعت سامری ندیدم

با روی تو ماه آسمان را

امکان برابری ندیدم

لعلی چو لب شکرفشانت

در کلبه جوهری ندیدم

چون در دو رسته دهانت

نظم سخن دری ندیدم

مه را که خرد که من به کرات

مه دیدم و مشتری ندیدم

وین پرده راز پارسایان

چندان که تو می دری ندیدم

دیدم همه دلبران آفاق

چون تو به دلاوری ندیدم

جوری که تو می کنی در اسلام

در ملت کافری ندیدم

سعدی غم عشق خوب رویان

چندان که تو می خوری ندیدم

دیدم همه صوفیان آفاق

مثل تو قلندری ندیدم