غزل شمارهٔ ۶۲۶
سعدی شیرازیامروز چنانی ای پری روی
کز ماه به حسن می بری گوی
می آیی و در پی تو عشاق
دیوانه شده دوان به هر سوی
اینک من و زنگیان کافر
وان ملعب لعبتان جادوی
آورده ز غمزه سحر در چشم
در داده ز فتنه تاب در موی
وز بهر شکار دل نهاده
تیر مژه در کمان ابروی
نرخ گل و گلشکر شکسته
زآن چهره خوب و لعل دلجوی
چاکر شده شاه اخترانت
شیر فلکت شده سگ کوی
بر بام سراچه جمالت
کیوان شده پاسبان هندوی
عارض به مثل چو برگ نسرین
بالا به صفت چو سرو خودروی
گویی به چه شانه کرده ای زلف
یا خود به چه آب شسته ای روی
کز روی به لاله می دهی رنگ
وز زلف به مشک می دهی بوی
چون سعدی صد هزار بلبل
گلزار رخ تو را غزل گوی