رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۴۲

گر کام دل از زمانه تصویر کنی بی فایده خود را ز غمان پیر کنی گیرم که ز دشمن گله آری بر دوست چون دوست جفا کند چه تدبیر کنی

رباعی شمارهٔ ۱۴۳

ای کودک لشکری که لشکر شکنی تا کی دل ما چو قلب کافر شکنی آن را که تو تازیانه بر سر شکنی به زآن که ببینی و عنان برشکنی

رباعی شمارهٔ ۱۴۴

ای مایه درمان نفسی ننشینی تا صورت حال دردمندان بینی گر من به تو فرهاد صفت شیفته ام عیبم مکن ای جان که تو بس شیرینی

رباعی شمارهٔ ۱۴۵

گر دشمن من به دوستی بگزینی مسکین چه کند با تو به جز مسکینی صد جور بکن که همچنان مطبوعی صد تلخ بگو که همچنان شیرینی

رباعی شمارهٔ ۱۴۶