شمارهٔ ۲ - در نعت حضرت ختمی مرتبت موید مجتبی محمد مصطفی (ص)

ای مایه امید دل ای رحمت خدا

ای اولین تجلی حق ختم انبیا

ای کنیت مقدس و اسماء اقدست

بوالقاسم و محمد و محمود و مصطفا

آید چو نام نامی جان پرورت بگوش

در دل مقام خویش دهد خوف بر رجا

بود از تو بس شگفت اگر سایه داشتی

خورشید را بلی نبود سایه در قفا

گردید ختم بر تو نبوت که سعی تو

از ابتدا رساند مکارم به انتها

موسی چو از جهان بسرای دگر شتافت

طی گشت قصه یدبیضا و اژدها

عیسی چو جای در فلک چارمین گرفت

روی زمین نماند از او معجزی بجا

قرآن توست معجز باقی که تا ابد

بر جن و انس روز و شبان میزند صلا

گوید هر آنکه را که ز من هست شک و ریب