قطعه شمارهٔ ۲
سلمان ساوجیخواجه از فرط بزرگی همچو کون شد که دماغ
لاجرم بهر بزرگان کون نجنباند ز جا
راستی وضع بزرگ کیر من دارد که او
چون ببیند کودکی از دور برخیزد به پا
خواجه از فرط بزرگی همچو کون شد که دماغ
لاجرم بهر بزرگان کون نجنباند ز جا
راستی وضع بزرگ کیر من دارد که او
چون ببیند کودکی از دور برخیزد به پا