رباعی شمارهٔ ۸۰
سلمان ساوجیآن یار که مشک بر قمر می ساید
از لعل لبش در و گهر می زاید
هر چند که خاییده سخن می گوید
شیرین دهنش ولی شکر می خاید
آن یار که مشک بر قمر می ساید
از لعل لبش در و گهر می زاید
هر چند که خاییده سخن می گوید
شیرین دهنش ولی شکر می خاید