رباعی شمارهٔ ۸۹
سلمان ساوجیای داده غمت به باد جانم چون شمع
تا کی ز غمت اشک فشانم چون شمع
گر می کشی ام بکش که خود را همگی
من با تو نهاده در میانم چون شمع
ای داده غمت به باد جانم چون شمع
تا کی ز غمت اشک فشانم چون شمع
گر می کشی ام بکش که خود را همگی
من با تو نهاده در میانم چون شمع