شمارهٔ ۳ - در مدح شیخ حسن نویان

ای قبله سعادت و ای کعبه صفا

جای خوشی و نیست نظیر تو هیچ جا

هر طاقی از رواق تو چرخی زمین ثبات

هر خشتی از اساس تو جامی جهان نما

در ساحت تو مروخه جنبان بود شمال

در مجلس تو مجمره گردان بود صبا

از جام ساقیان تو خورشید را فروغ

وز ساز مطربان تو ناهید را نوا

دارالسلام را بوجود تو افتخار

ذات العماد را به جناب تو التجا

بر طایران سدره نشین بانگ می زنند

در بوستان سرای تو مرغان خوش سرا

بر گوشه های کنگره ات پاسبان به شب

صد بار بیش بر سر کیوان نهاده پا

در مرکز حضیض بماند چنان حقیر