رباعی شمارهٔ ۴۱۲
سنایی غزنویگفتم چو لبی بوسه ده ای بی معنی
خود چون زلفی پر گره ای بی معنی
گفتی ز که یابیم به ای بی معنی
با ما تو برین دلی زه ای بی معنی
گفتم چو لبی بوسه ده ای بی معنی
خود چون زلفی پر گره ای بی معنی
گفتی ز که یابیم به ای بی معنی
با ما تو برین دلی زه ای بی معنی