شمارهٔ ۱۴۲
خوشا دلی که چو تو دلبرش بدست افتد زخمر عشق تو یک ساغرش بدست افتد چو با کسی تو بیک بوسه در میان آیی کنار حور ولب کوثرش بدست افتد سزد که از پر طاوس بادزن سازد هر آن مگس که چوتو شکرش
۵۸۲ شعر از سیف فرغانی
خوشا دلی که چو تو دلبرش بدست افتد زخمر عشق تو یک ساغرش بدست افتد چو با کسی تو بیک بوسه در میان آیی کنار حور ولب کوثرش بدست افتد سزد که از پر طاوس بادزن سازد هر آن مگس که چوتو شکرش
نسیم باد بهاری گر اتفاق افتد که ره گذار تو بر جانب عراق افتد چو بگذری بسر کوی یار من برسان سلام من اگرش هیچ بر مذاق افتد بدان نگار که گرماه روی او بیند شب چهارده ازشرم در محاق افتد
در این تفکرم ای جان که گر فراق افتد مرا وصال تو دیگر کی اتفاق افتد همین بس است ز هجران دوست عاشق را که قدر وصل بداند چو در فراق افتد به درد هجر شدم مبتلا از آن هردم صدای ناله من ان
در دل از عشق کسی گر خار خارت اوفتد قصه درد دل من استوارت اوفتد توچنین آزاد و فارغ غافلی از کار من باش تا با چون خودی زین نوع کارت اوفتد باد عشق اریک نفس بر خرمن عقلت وزد آتش اندر ک
درین سخن صفت حسن یار چون گنجد حساب بی عدد اندر شمار چون گنجد درین جهان که مرا بهره زوست دلتنگی چو عشق یار نگنجید یار چون گنجد بعالمی که ز زلف و رخش اثر باشد درو دو رنگی لیل و نهار