شمارهٔ ۱۲۰
سیف فرغانیای فرستاده به داعی استری
دلدلی دیگر بزیبی و فری
به ز شبدیزی بگامی و تگی
کم ز طاووسی ببالی و پری
نام او پیک صبا شاید که هست
گام او از کشوری تا کشوری
هر کجا یک جفته بر دیوار زد
در دم از دیوار بگشاید دری
سنگ زیر دست آهن سم او
هست چون در زیر سنگی ساغری
حمله ای زو و ز گوران گله ای
جفته ای زو و ز دشمن لشکری
قطع کن نان سپاهی چون تو را
هست در اصطبل ازین سان صفدری
گر بگویم در صفات او سخن
در عروسی می فزایم زیوری
من شتردل را که ترسانم ز گاو
استری باید به خاموشی خری
معنی این قطعه می دانی که چیست
این ز من بستان به من ده دیگری
بهتری دارم طمع از خدمتت
ز آنک در آخر بود زین بهتری