شمارهٔ ۷۹ - در مدح تاج الدین محمود

گسترد نام نیک چو محمود تاجدار

محمود تاج شد و ز احرار روزگار

از شاهوار بخشش او ظن بری که او

محمود تاج نیست که محمود تاجدار

او تاجدار ملک هنر زیبد و عدوش

در بارگاه حشمت او گشته تاج دار

تا آمد از دیار خراسان بماورا

النهر نهر دولت او گشت چون بحار

بر فرق اهل فضل زرافشان شود هوا

هرگاه از آن بحار شود بر هوا بخار

نیل و فرات و دجله و جیحون موج زن

با کف داد او چو سرابند هر چهار

هرگه که سیر کلک کمردار او کند

سردل دوات کلهدارش آشکار

آرد برات او امرای کلام را

بر دوش طوق منت و در گوش گوشوار

محمود شاه غازی شاعر نواختن

آیین نهاد و سنت و رسم و ره و شعار

از سرگذشت بود و نبود همه جهان

دیوان عنصریست ز محمود یادگار

وز خادمان مجلس محمود تاج دین