شمارهٔ ۵۱ - در هجو قوامی
سوزنی سمرقندیتا ز طبیعی غر سیاه قوامی
چند کنی زین سپید کاری و خامی
د ل غلامی بمانده ای و گرفته
پیر نعامی بجای د ل غلامی
همچو نظامی هلاک و فتنه تازی
لیکن شغل تو بر خلاف نظامی
سیل ترقی ترا ورا به تنزل
رأی بپستی ترا ورا بتمامی
او بلطیفی کند نگاه ظریفی
تو بکلوکی نگه کنی و لگامی
کنک لگامی خوهی و بوس کلوکان
کز پس تو آرد بر کند بدو گامی
وز پس تو آرد برد راز کشد بوق
چون بحنا بر ببسته دست ختامی
ر خوری چون خر و چو گاو بخسبی
گویی بسپوز یکره ای خر عامی
گرد هلی نیستی چرا نهی ای د ل
دهل حلالی به پیش بوق حرامی
دنبه گروگان چو یافتی دبه ایه
تندی یکسو نهی و سازی رامی
دعوی داری بشاعری و ندیمی