بخش ۵۳ - صفت تریاک فروش
تریاک فروش کیف پرداز از چرت بود چو دنگ رزاز خشخاش صفت به باغ دنیا یک سر دارد هزار سودا زان نشاء که می فزاید ادراک گردیده دوته مدام چون تاک چون مرد رفته از کار بوقش نکند ز خواب بیدا...
عمادالدین میرزا محمدطاهر بن میرزا محمدحسین قزوینی، متخلص به وحید، از شاعران،مورخان و سیاستمداران دوران صفوی است. وی پس از طی مراحل ترقی در سال ۱۰۵۵ هجری قمری مورخ رسمی دربار شاه عباس دوم و مأمور نوشتن تاریخ سلطنت این پادشاه شد. او همچنین بعد از وزارت شیخ علیخان زنگنه یک چند با لقب اعتمادالدوله وزیر اعظم شاه سلیمان گشت و تا جلوس شاه سلطان حسین بر این مسند باقی ماند. حزین لاهیجی در تذکرهٔ حزین از او با نام «وحید الزمان» یاد کرده و میگوید از تعریف بینیاز است. بسیاری از ادیبان بعد از وی از جمله رضاقلی خان هدایت، وی را به پرگویی متهم کردهاند و اشعار وی را فاقد ارزش والای ادبی دانستهاند. برادر وی «محمدیوسف»، مؤلف کتاب تاریخ خلد برین است. وی دو «شهرآشوب» (کتابهایی در وصف صنوف و مردم شهرها) ساخته است. شهرآشوب کوچک وی که مؤخره و جزئی از مثنوی «عاشق و معشوق» اوست از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانهای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
تریاک فروش کیف پرداز از چرت بود چو دنگ رزاز خشخاش صفت به باغ دنیا یک سر دارد هزار سودا زان نشاء که می فزاید ادراک گردیده دوته مدام چون تاک چون مرد رفته از کار بوقش نکند ز خواب بیدا...