شمارهٔ ۱۴۱ - به یکی از بزرگان نوشته

قربان خاک پایت شوم دستخط مبارک که پرورده عقل و آورده صفاست زیارت کردم بیت

هم شادمانم هم خجل هم تازه رو هم تنگدل

کز عهده بیرون آمدن نتوانم این پیغام را

در نوایب سازگاری است و با خصم غالب حریف درمان بردباری پای شکیب در دامن کش و اگر بجای باران تیغ از آسمان بارد گردن نه مصرع که آخری بود آخر شبان یلدا راخطت بحمدالله تعالی به توقیع زیبایی و طغرای اسلوب موشح است در خورد مقدرت کوتاهی مکنامیدوارم آنچه در حق تو از خدا خواسته ام صورت بندد تعجیل حامل مجال اطالت نداد باقی به هنگام دیگر حوالت است فراموش نه ای فراموشم مخواه