شمارهٔ ۳۰۷فرخی یزدیرباعیاتآن روز که چون سبزه سر از خاک زدیمچون لاله ز داغ آه غمناک زدیمگشتیم چو غنچه بسکه از غم دلتنگچون گل به چمن جامه جان چاک زدیم
