شمارهٔ ۲ - خطاب به تاریخ

راستی نبود به جز افسانه و غیر از دروغ

آنچه ای تاریخ وجدان کش حکایت می کنی

بی جهت از خادم مغلوب گویی ناسزا

بی سبب از خاین غالب حمایت می کنی

پیش چشم مردمان چون شب بود رویت سیاه

زان که در هر روز ای جانی جنایت می کنی

از رضا جز نارضایی حکم فرما گرچه نیست

بعد از این از او هم اظهار رضایت می کنی