شمارهٔ ۲۱ - در مرگ شرف الدین موفق گرد بازو

دلی که بسته این پیرزال جادو نیست

همیشه خسته زخم جهان بدخو نیست

سرای داد ندانم کدام سوست و لیک

ز هفت پاره ی شهر حدوث زین سو نیست

نه موضع سر پنجه است دست کوته دار

که آسمان ز حریفان زور بازو نیست

بطره و رخ شام و سحر مباش گرو

که هست ماشطه جادو عروس نیکو نیست

دم اجل چه روی بردم امل هیهات

شکار گاه اسد جای صید آهو نیست

در این نشیمن از آن هم نشین نیابی تو

که پر باز بساط گذار تیهو نیست

مخواه لوزنه زین دود خورده مطبخ پیر

که گوشتش همه گرده است و هیچ پهلو نیست

مجوی نفست سلامت که راست خواهی من

جز این نمی طلبم در همه جهان کاو نیست

دراز دستی شیر بلا بسی دیدم

چو شعله سر شمشیر گرد بازو نیست

ز حسرت شرف الدین زمانه بر شرف است

که صد هزارش درداست و هیچ دارو نیست