شمارهٔ ۶۰ - توصیف جشن و تعریف شهرود و رباب و مدح فخرالدین عربشاه

ای بزم جهان آرا ای جشن جنان پیکر

در رشک رخت حورا در رشک میت کوثر

از ابروی ایوانت برماه زده کله

وز چهره دیوارت در خلد گشاده در

بر شمسه ی شنکرفی رانده شکنت زنکار

بر زورق زنگاری کشته شرفت لنگر

از امن حریم تو بر قد جهان جوشن

و ز جاه رواق تو بر تارک مه مغفر

هر گرد که از صحنت فراش برون رفته

مشک کله حورا کحل بصر اختر

شهرود و صدای تو چون ساز دهد پرده

از پرده برون آرد صد زهره ی با مزمر

می باز چند مهره از شرفه تو گیتی

تا مهره صفت بسته است بر فتنه ره ششدر

از دست نهاد تو انگشت کزان جنت