شمارهٔ ۷۷

آتش عشق تو چون زبانه برآرد

دود ز دل از سر زمانه برآرد

حلقه ی زلفت ز هر دری که درآید

دست سیه زود گرد خانه برآرد

پای درآید به سنگ بازی جان را

دست جمالت چو تازیانه برآرد

تا دهنت حلقه ای ز لطف گشاید

بلعجب که چرخ صد بهانه برآرد

فتنه بر آن در فرو شود که رخ تو

دست گشایش به آستانه برآرد

چنگل باز است عشق ار چه ز اول

شهپر طاووس از آشیانه برآرد

هر نفسی صد هزار مرغ هوس را

خال و خطت گرد دام و دانه برآرد

عشق تو شعر اثیر را بنهم چرخ

چون نظر صاحب یگانه برآرد