شمارهٔ ۱۱۷

بی تو با یک دل غم دل مانده ام

دست بر سر پای در گل مانده ام

هر کسی را یادلی یا دلبری ست

من چرا بی دلبر و دل مانده ام

دست گیریدم که سخت افتاده ام

چاره سازیدم که مشکل مانده ام

یار با هر ناقصی شاد است و بس

من به غمخواری چو کامل مانده ام

صد دعا در سینه دارد آن مگیر

من بدین یک نفس حاصل مانده ام

دخل و خرجی نیست بس وافر که من

در غم باقی و فاضل مانده ام

چون کنم آسان گذارم چون اثیر

تا در این ده روزه منزل مانده ام