شمارهٔ ۱۶۸

دیده ی مور است یا دهان که تو داری

پاره ی موی است یا میان که تو داری

جز به سخن های دلفریب نشانی

می نتوان داد از آن دهان که تو داری

چون تو به میدان دل سوار بر آیی

خاصه به چالاکی ای چنان که تو داری

سست رکابی است عقل خیره بماند

واله ی آن دست و آن عنان که تو داری

عشوه دها عمر بستدی و ندادی

زانچه تو دانی بدان زبان که تو داری

شرم ز روی تو زین معامله الحق

سود که من کردم و زیان که تو داری

طنز کنی هر زمان که از تو چه دارم

آه از آن شوخ دیدگان که تو داری

گوش همی دار از آن که راحت دل هاست

آن دل گم گشته در غمان که تو داری

اینت مسلمان شود محال میندیش

دل بربایی و کس مدان که تو داری

خود کم من گیر باز گفته نیاید

پیش وزیر آن خدایگان که تو داری