باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

شمارهٔ ۵۱

شمع آمد و گفت این سفر افتاد مرا کز رفتن آن صد خطر افتاد مرا سر در کنبم تمام گویی که نبرد این کار نگر که در سر افتاد مرا

شمارهٔ ۵۲

شمع آمد و گفت شهر پر خنده ماست ابر از سر درد نیز گرینده ماست چون من ز سر راستیی بر پایم سر میفکنندم که سرافکنده ماست

شمارهٔ ۵۳

شمع آمد و گفت داد من باید خواست کز آتش سوزنده بماندم کم و کاست تا در سر من نشست ناگه آتش گویی تو که دل بود که از من برخاست

شمارهٔ ۵۴

شمع آمد وگفت آمدهام شب پیمای تا بو که از آتش برهم در یکجای آتش چو به پای رفت شد عمر به سر برگفتمت این حدیث از سر تا پای

شمارهٔ ۵۵