شمارهٔ ۵عطار نیشابوریباب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّارچون هست جهان جایگه رسواییدر جایگهی چنین چرا میپاییچون میگویی که من نیم اینجاییپس این همه از چه رو فرو میآیی
