شمارهٔ ۲۳عطار نیشابوریباب بیست و پنجم: در مراثی رفتگانگفتم همه عمر نازنینت بینمامروز چه گونه در زمینت بینمای در دل خاک خفته خون کرده دلمکی دانستم که این چنینت بینم