شمارهٔ ۲۷عطار نیشابوریباب بیست و پنجم: در مراثی رفتگاناز ناز چه سود چون بسودی آخربی شمع شبی چون نغنودی آخراکنون به کفن در بغنودی در خاکرفتی و تو گویی که نبودی آخر