شمارهٔ ۲۵عطار نیشابوریباب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدنجانان آمد قصد دل و جانم کردبنمود ره و سلوک آسانم کردبا این همه جان میکنم و میکوشموین میدانم که هیچ نتوانم کرد