شمارهٔ ۴۳عطار نیشابوریباب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدنگر شادی تو معتبرم می آیددر جنب غمت مختصرم می آیدهرچند وصال درخورم می آیداندوه فراق خوش ترم می آید